🎿 Krzywa Popytu Na Kawę Przesunęła Się W Prawo

To czynnik wpływający na popyt: ludzkie preferencje. Przy każdej cenie ludzie będą chcieli… ludzie będą gotowi zakupić większą ilość jabłek. Wielkość popytu na jabłka przy każdej cenie wzrośnie. Zatem cała krzywa popytu przesunie się w prawo. Czyli wzrośnie popyt. To nowa krzywa popytu. W tym scenariuszu rośnie popyt. Elastyczność popytu. Elastyczność popytu – miara względnej zmiany wielkości popytu, wywołanej względną zmianą określonego czynnika wpływającego na popyt. Informuje o wrażliwości wielkości popytu na zmiany czynników, które go kształtują. Elastyczność popytu jest dana wzorem: gdzie: ϵ x D {\displaystyle \epsilon _ {xD}} Determinanty popytu na pracę Przedsiębiorstwo decyduje się na stworzenie nowego miejsca pracy, gdy oczekiwana korzyść z tej decyzji jest wyższa niż koszt. Korzyść to przychód ze sprzedaży dóbr/usług wygenerowanych dzięki nowemu pracownikowi w czasie jego zatrudnienia w tej firmie. Jej najważniejszą regułą jest zależność wskazująca na to, że im wyższa cena produktu, tym mniejszy popyt. Miejsce przecięcia się krzywej popytu i podaży to tzw. równowaga rynkowa, czyli miejsce, w którym popyt na dany towar na rynku zrównuje się idealnie z dostępną na rynku podażą produktu. Z punktu widzenia popytu Konkurencja monopolistyczna - charakteryzuje się tym, że na rynku współzawodniczy wiele przedsiębiorstw, istnieją bariery wejścia i bariery wyjścia, jednak są one niewielkie. Z drugiej strony produkty wytwarzane przez firmy są niejednorodne, dzięki czemu krzywa popytu na produkt każdej z firm jest malejąca. W następnym miesiącu cena nafty wzrosła do 3,50 dolara, a popyt spadł do 30 000 litrów. W kolejnym miesiącu cena ponownie zmienia się na 4 dolary, co powoduje dalszy spadek popytu do 25 000 litrów. Poniżej znajdują się dane dotyczące ceny i zapotrzebowania na naftę w sklepie. Tutaj, Q1 = 40 000; P1 = 3 USD; Q2 = 15 000; P2 = 5 USD Krzywe popytu oraz podaży wyznaczają równowagę rynkową (prawo popytu i podaży) – punktem równowagi rynkowej jest punkt, w którym krzywe popytu oraz podaży przecinają się. Równowaga rynkowa jest sytuacją optymalną z punktu widzenia rynku, wówczas bowiem wielkość popytu na dane dobro równa się wielkości jego podaży. Dobro Veblena – dobro luksusowe, na które wielkość popytu wzrasta wraz ze wzrostem ceny, co powoduje, że krzywa popytu jest odchylona w górę. Stanowi to wyjątek od prawa popytu, jest z nim sprzeczne. Takie zjawisko nazywane jest efektem (paradoksem) Veblena, bądź efektem prestiżowym. Wyższa cena sprawia, że produkt staje się Prawo popytu z założeniem niezmienności innych czynników rynkowych mówi, że w przypadku wzrostu ceny danego dobra zapotrzebowanie na to dobro zmniejsza się, natomiast w przypadku spadku ceny zapotrzebowanie to wzrasta. Wykres poniżej ilustruje zależność wielkości popytu na dany towar od jego ceny. Zestawiono w nim wielkości popytu fya1Qtz. Trwający od miesięcy wzrost cen surowców nie wykazuje oznak spowolnienia, a jego główną siłą napędową pozostaje globalny kryzys energetyczny i jego bezpośredni wpływ na wszystkie pozostałe sektory, nie tylko wysoce energochłonny sektor metali przemysłowych. Niedobór paliw na rynku, który doprowadził do ich rekordowo wysokich cen, wymusił ograniczenie produkcji metali w wielu krajach od Chin po państwa europejskie, co przyczyniło się do wzrostu cen kilku kluczowych metali, z których wiele jest wykorzystywanych w rozwiązaniach służących dekarbonizacji gospodarek na całym świecie. Gwałtowny wzrost cen zaczął jednak budzić obawy o jego wpływ na konsumentów i o to, czy wysokie ceny nie osłabią w końcu popytu, przyczyniając się tym samym do większego zrównoważenia rynków. Globalny wzrost gospodarczy już teraz regularnie wykazuje oznaki spowolnienia, jako że rosnące ceny energii działają jak bezpośredni podatek nałożony na konsumentów. Do tego dochodzi wyższa inflacja i brak efektywności w rozwiązywaniu problemów z dostawami na całym świecie, jak również konieczność zwiększonych nakładów na ochronę zdrowia w celu zwalczenia pandemii wirusa, która do tej pory nie została w pełni opanowana. Oprócz zmniejszenia popytu wywołanego rosnącymi cenami z powodu inflacji i wpływu większych kosztów energii na dochody rozporządzalne gospodarstw domowych, spowolnienie na chińskim rynku nieruchomości i cięcia w chińskiej produkcji przemysłowej mogą być czynnikami, które naszym zdaniem mogą spowolnić, chociaż nie całkowicie zahamować, dalszy wzrost cen surowców w nadchodzących miesiącach. Inflacja pozostaje gorącym tematem, a po miesiącach range tradingu różnica między obligacjami chronionymi przed inflacją a zwykłymi obligacjami zaczęła się zwiększać. Próg rentowności (ang. breakeven yield), który odzwierciedla oczekiwania rynków dotyczące inflacji w USA w ciągu najbliższych pięciu lat, osiągnął poziom 3 procent, przekraczając tym samym poprzedni rekord z 2005 roku. Wzrost 10-letniego progu rentowności do 2,70 proc. przyczynił się do utrzymania realnej rentowności na poziomie około -1 proc., wspierając tym samym rynek złota, który w coraz większym stopniu konkuruje z kryptowalutami, w tym po uruchomieniu w zeszłym tygodniu funduszu ETF powiązanego z kontraktami futures na Bitcoina. Metale przemysłowe odnotowały jak dotąd największe wzrosty w tym miesiącu ze względu na globalny kryzys energetyczny oraz ograniczenie ich produkcji przez Chiny walczące z zanieczyszczeniem środowiska, przy jednoczesnym braku oznak słabnącego popytu. W sytuacji gdy Chiny zmierzają do ograniczenia wysokich cen węgla, mających wpływ na ceny metali energochłonnych, takich jak aluminium i cynk, indeks LME Metals, w skład którego wchodzi sześć metali, odnotował spadek w zeszłym tygodniu, po osiągnięciu rekordowego poziomu tydzień wcześniej. Jednak najważniejsze wydarzenie minionego tygodnia odnotowano na rynku miedzi – gwałtowne zmniejszenie dostępnych zapasów w magazynach monitorowanych przez LME przyczyniło się do bezprecedensowego wzrostu kosztów metali dostępnych w trybie natychmiastowym. Podczas gdy benchmarkowy trzymiesięczny kontrakt terminowy na miedź w ubiegły poniedziałek osiągnął najwyższą wartość dla ostatnich pięciu miesięcy na poziomie dolarów za tonę, cena spot w pewnym momencie skoczyła do poziomu dolarów za tonę. W ostatnich tygodniach zapasy fizycznej miedzi na LME spadły do najniższego poziomu od 1974 roku – zaledwie ton. W tym samym czasie, zapasy monitorowane przez Shanghai Futures Exchange spadły do ton, co jest najniższym wynikiem od 2009 roku. Obawy o ogólny wzrost gospodarczy w Chinach, a w szczególności o kondycję chińskiego rynku nieruchomości, utrzymywały miedź w stosunkowo wąskim przedziale cenowym przez kilka miesięcy, ale ostatnie wybicie w warunkach zmniejszającej się podaży na giełdzie może doprowadzić do konsolidacji przed ostatecznym przebiciem rekordowych maksimów z maja. W przypadku miedzi wysokiej jakości kurs waha się między 4,45 USD a 4,52 USD za funt. Metale szlachetne: Połączenie rosnących cen metali przemysłowych, niższego kursu dolara i przewidywanej rosnącej inflacji przyczyniło się do wzrostu cen srebra do pięciotygodniowego maksimum, z jednoczesnym spadkiem wskaźnika złoto-srebro do poprzedniej wartości poniżej 74 z poziomu powyżej 80 na początku miesiąca. Pomimo zapowiedzi przedstawicieli Fed, że nie należy się spieszyć z podwyżkami stóp procentowych, złoto nie zdołało przebić się powyżej 1835 USD. Kurs dolara, który we wrześniu stanowił silny czynnik hamujący, przestał rosnąć i po tygodniach spekulacyjnego kupowania, które podniosło indeks amerykańskiej waluty w stosunku do koszyka walut IMM G7 do dwuletniego maksimum, wykazuje oznaki odwrotnego trendu. Jeśli trend się potwierdzi, wzrost progu rentowności i głęboko ujemne rentowności realne powinny spowodować pęknięcie bańki. Tymczasem apetyt inwestorów długoterminowych nadal jest ograniczony, a ostatni spadek zmienności na rynku akcji po raz kolejny zmniejszył krótkoterminową potrzebę dywersyfikacji. Zmniejszony popyt na złoto można najlepiej zmierzyć obserwując dane spółek wydobywczych w zestawieniu z ceną spot złota. Kiedy inwestorzy są bardziej skłonni do spekulacji, mają tendencję do bazowania na wynikach spółek wydobywczych (np. GDX ETF) w celu uzyskania dźwigni finansowej. W przeciwnym razie, wolą fizyczne złoto lub ETF-y śledzące ceny spot złota. Wskaźnik ten znajduje się obecnie zaledwie 13% powyżej historycznych minimów z 2015 roku i 87% poniżej szczytowego poziomu z 2006 roku. Stagflacja, która jest zjawiskiem inflacji połączonej ze spowalniającym wzrostem gospodarczym, zazwyczaj powoduje wzrost cen złota. Warto zauważyć, że podczas dwóch poprzednich okresów stagflacji, ceny złota rosły, podczas gdy Stopa Funduszy Federalnych również wzrastała. Zbliżające się zacieśnienie polityki monetarnej może mieć negatywny wpływ na ceny złota. Ceny gazu i energii w UE po gwałtownym wzroście na początku października pozostają w trendzie horyzontalnym, jednak są pięciokrotnie wyższe od średniej sezonowej ceny gazu, co spowoduje trudności gospodarcze w całym regionie, a jednocześnie może zahamować wzrost gospodarczy ze względu na konieczność ograniczenia produkcji przez energochłonne branże. Wraz ze spadkiem temperatur na półkuli północnej, rynek jest narażony na skoki cen w przypadku mroźniejszej zimy. Spadek cen węgla o 25% po interwencji chińskiego rządu pomógł, przynajmniej tymczasowo, złagodzić obawy o gwałtowny wzrost cen. W sytuacji, gdy chińskie elektrownie węglowe otrzymują zachęty do wytwarzania większej ilości energii a kryzys energetyczny w Państwie Środka wykazuje oznaki złagodzenia, perspektywa zwiększenia dostaw ciekłego gazu ziemnego do Europy zyskała na uwadze. Europę czeka jednak ciężki sezon zimowy, o ile wysokie ceny nie zbiją popytu, zima nie będzie łagodna i wietrzna i – co najważniejsze – Rosja nie zdecyduje się na zwiększenie dostaw gazu. Niestety, ten ostatni czynnik wydaje się być silnie związany z tym, czy Niemcy wyrażą zgodę na budowę kontrowersyjnego gazociągu Nord Stream 2. W związku z tym ceny energii na świecie pozostaną na wysokim poziomie, a substytucja gazu ropą naftową dodatkowo spowoduje wzrost cen kilku produktów paliwowych, od oleju opałowego i napędowego po propan. Sześciotygodniowy wzrost cen ropy naftowej wykazuje oznaki spowolnienia w odpowiedzi na niższe ceny gazu w USA i spadek cen węgla. Z technicznego punktu widzenia, połączenie sytuacji, w której ropa Brent i WTI osiągnęły dużą nadwyżkę popytu, a fundusze hedgingowe stały się sprzedawcami netto, pomogło w osiągnięciu od dawna oczekiwanych zysków. Zgodnie z najnowszym raportem Commitments of Traders obejmującym tydzień do 12 października, fundusze hedgingowe zmniejszyły swoje zaangażowanie w ropę Brent – światowy benchmark, o 10% do 300 milionów baryłek, czyli mniej niż połowę rekordowej liczby 632 milionów baryłek w 2018 roku, kiedy to cena po raz ostatni kształtowała się powyżej 80 USD/b. W międzyczasie cena ropy WTI osiągnęła najwyższy poziom od 2014 roku, a zapasy w Cushing, ważnym punkcie dostaw dla kontraktów terminowych na ropę WTI, gwałtownie spadły do najniższego poziomu od 2018 roku – znacznie poniżej średniej. W rezultacie krzywa kontraktów terminowych przesunęła się bardziej w backwardation – zjawisko, gdzie zacieśnianie rynku powoduje, że cena spot jest wyższa niż ceny kontraktów futures. Przykładem może być spread wynoszący 10,4 USD/b pomiędzy dwoma najbliższymi kontraktami grudniowymi odnotowany w 2013 roku. W naszej prognozie na IV kwartał 2021 roku, opublikowanej 5 października, podnieśliśmy nasz docelowy przedział dla ropy Brent o 10 dolarów do przedziału 75-85 dolarów. Ponieważ górna granica tego przedziału została osiągnięta, w obliczu niepewnego rozwoju sytuacji w związku ze zbliżającą się zimą i brakiem dodatkowych działań OPEC+, ryzyko korekty w górę dla naszej prognozy pozostaje realne. Należy jednak z ostrożnością podchodzić do dalszej sprzedaży przez fundusze hedgingowe, gdyż usuwa ona kluczowe źródło popytu na rynku „papierowym”. Cena kawy arabiki ustabilizowała się w przedziale około 2 USD/lb, co stanowi 75% powyżej średniej ceny z ostatnich pięciu lat. Rosnący globalny popyt, mniejsze zbiory w Brazylii spowodowane niekorzystnymi warunkami pogodowymi oraz równie istotne dla obecnej sytuacji na rynku zakłócenia w łańcuchach dostaw przyczyniły się do znacznego wzrostu cen tego surowca w ostatnich miesiącach. Wrzesień był najsłabszym miesiącem od czterech lat pod względem eksportu kawy z Brazylii, a problemy z zapewnieniem kontenerów i statków przewozowych pomogły utrzymać ceny na wysokim poziomie, jednocześnie powodując spadek zapasów monitorowanych przez giełdy ICE, zwłaszcza w magazynach europejskich, jako że niedobory w dostawie zmusiły palarnie do poszukiwania innych źródeł zaopatrzenia. Ponieważ prognozuje się, że problemy związane z natężonym ruchem w światowych portach i niedobór kontenerów utrzymają się do 2022 roku, krótkoterminowe perspektywy dla rozwoju cen ponownie będą zależały od sytuacji pogodowej w Ameryce Południowej. Ostrzeżenia przed kolejną anomalią pogodową zwaną La Nina, jak ta, która nawiedziła kontynent w zeszłym roku, mogą stanowić wystarczającą podstawę do utrzymania, a może nawet wzrostu obecnych wysokich cen. Cena rudy żelaza, której wartość spadła o połowę w okresie od lipca do września, ustabilizowała się w okolicach 120 dolarów za tonę. W perspektywie krótkoterminowej, mając na uwadze chińskie wysiłki w celu zmniejszenia zanieczyszczenia środowiska poprzez ograniczenie produkcji stali i obawy o kondycję sektora nieruchomości, prawdopodobnie ceny utrzymają się na niskim poziomie w nadchodzących miesiącach. Wobec słabych perspektyw wysokiego popytu, krótkoterminowe perspektywy będą zależeć od podaży ze strony trzech największych producentów Vale, BHP i Rio Tinto, którzy łącznie kontrolują około 60% udziału w handlu morskim. Jak dotąd, wszyscy trzej producenci zareagowali obniżeniem swoich prognoz dotyczących dostaw, co powinno pomóc w uniknięciu spadku cen do poziomu kosztów, które obecnie wynoszą nieco poniżej 50 USD za tonę. Źródło: Ole Hansen, szef działu strategii rynków towarowych, Saxo Bank Cena nie jest jedyną zmienną, która określa rozmiary popytu na dany produkt. Na rozmiary popytu wpływają również czynniki nazywane pozacenowymi i zalicza się do nich między innymi dochód, ceny dóbr substytucyjnych, ceny dóbr komplementarnych, gusty i preferencje nabywców oraz liczbę ludności i jej strukturę według płci i wieku. Oddziaływanie czynników pozacenowych na rozmiary popytu przedstawia się graficznie poprzez przesunięcie krzywej popytu w prawo lub w powyższy wykres przyjęto, że na rozmiary popytu wpływa dochód. Stąd wzrost dochodu, tj. przesunięcie krzywej popytu z położenia P1 do położenia P2, powoduje, że przy tej samej cenie C0 za tabliczkę czekolady popyt na czekoladę zwiększa się z Q1 o Q2. Natomiast spadek dochodu, tj. przesunięcie krzywej popytu z położenia P1 do położenia P3, powoduje, że przy tej samej cenie C0 za tabliczkę czekolady popyt na czekoladę zmniejszy się z Q1 do Q3. Upraszczając: W wyniku wpływu czynników, innych niż cena za tabliczkę czekolady, np. dochodu konsumentów, następuje wzrost popytu na czekoladę, który przejawia się przesunięciem krzywej popytu do zewnątrz z P1 do P2 (oznacza to, że przy każdej cenie za tabliczkę czekolady rozmiary popytu na czekoladę są większe niż poprzednio). Natomiast spadek popytu na czekoladę powoduje przesunięcie krzywej popytu w lewo do wewnątrz z P1 do P3 (oznacza to spadek wielkości popytu na czekoladę przy każdej cenie za tabliczkę czekolady). Zobacz również Stopa bezrobocia Produkt Narodowy Brutto (PNB) Rynek i jego rodzaje Logistyka System wynagradzania Model Harwardzki zarządzania zasobami... Progi podatkowe Polityka fiskalna Stagflacja Karty kredytowe Analiza PEST Lean Manufacturing Bezrobocie strukturalne Dochód Factoring Siedem czynników, które determinują popyt na towary to: 1. Gusta i preferencje konsumentów 2. Dochody ludności 3. Zmiany cen dóbr powiązanych 4. Liczba konsumentów na rynku 5. Zmiany skłonności do konsumpcji 6. Oczekiwania konsumentów odnośnie do przyszłych cen 7. Rozkład dochodów. Harmonogram popytu i prawo popytu określają związek między ceną a ilością towaru przy założeniu, że „inne rzeczy pozostają bez zmian”. Kiedy następuje zmiana w tych innych rzeczach, cały harmonogram popytu lub krzywa popytu ulega zmianie. Innymi słowy, te inne rzeczy określają położenie i poziom krzywej popytu. Jeśli te inne rzeczy lub determinanty popytu zmienią się, cały harmonogram popytu lub krzywa popytu zmieni się. W wyniku zmian w tych czynnikach lub determinantach, krzywa popytu przesunie się powyżej lub poniżej, w zależności od przypadku. Następujące czynniki determinują popyt na towary: 1. Gusta i preferencje konsumentów: Ważnym czynnikiem determinującym popyt na dane dobro są gusty i preferencje konsumentów dotyczące tego dobra. Dobro, na które gusta i preferencje konsumentów są większe, będzie miało duży popyt i jego krzywa popytu będzie leżała na wyższym poziomie. Gusta i preferencje ludzi w odniesieniu do różnych dóbr często się zmieniają i w rezultacie zmienia się na nie popyt. Zmiany w popycie na różne dobra występują ze względu na zmiany w modzie, a także ze względu na presję reklam producentów i sprzedawców różnych produktów. Na przykład, kilka lat wstecz, kiedy Coca Cola roślin została założona w New Delhi popyt na to było bardzo małe. Ale teraz smak ludzi do Coca Coli przeszedł zmianę i stać się korzystne dla niego z powodu dużej reklamy i rozgłosu zrobić dla niego. Wynikiem tego jest to, że popyt na Coca-Colę wzrósł bardzo mocno. W ekonomii powiedzielibyśmy, że krzywa popytu na Coca Colę przesunęła się w górę. Przeciwnie, kiedy jakieś dobro wychodzi z mody lub gusta i preferencje ludzi nie są już dla niego korzystne, popyt na nie maleje. W ekonomii mówimy, że krzywa popytu na te dobra przesunie się w dół. 2. Dochody ludzi: Popyt na dobra zależy również od dochodów ludzi. Im większe dochody ludzi, tym większy będzie ich popyt na towary. W rysowaniu harmonogramu popytu lub krzywej popytu dla dobra bierzemy dochody ludzi jako dane i stałe. Gdy w wyniku wzrostu dochodów ludzi, popyt wzrasta, cała krzywa popytu przesuwa się w górę i odwrotnie. Większy dochód oznacza większą siłę nabywczą. Dlatego, gdy dochody ludzi wzrastają, mogą sobie pozwolić na kupowanie więcej. To właśnie z tego powodu wzrost dochodu ma pozytywny wpływ na popyt na dane dobro. Kiedy dochody ludzi spadają, będą oni żądać mniej dóbr i w rezultacie krzywa popytu przesunie się poniżej. Na przykład, podczas okresu planowania w Indiach dochody ludzi znacznie wzrosły dzięki dużym wydatkom inwestycyjnym na programy rozwojowe przez rząd i sektor prywatny. W wyniku tego wzrostu dochodów, popyt na zboża spożywcze znacznie wzrósł, co spowodowało przesunięcie krzywej popytu na nie w prawo. Podobnie, gdy z powodu suszy w roku produkcja rolna znacznie spada, dochody rolników maleją. W wyniku spadku dochodów rolników, żądają oni mniej tkanin bawełnianych i innych produktów. 3. Zmiany cen dóbr powiązanych: Na popyt na dane dobro wpływają również ceny innych dóbr, zwłaszcza tych, które są z nim powiązane jako substytuty lub komplementy. Kiedy rysujemy rozkład popytu lub krzywą popytu na dane dobro, przyjmujemy ceny dóbr pokrewnych jako niezmienne. Dlatego, gdy ceny dóbr powiązanych, substytutów lub komplementów, zmieniają się, cała krzywa popytu zmieni swoje położenie; przesunie się w górę lub w dół, zależnie od przypadku. Gdy cena substytutu dobra spadnie, popyt na to dobro spadnie, a gdy cena substytutu wzrośnie, popyt na to dobro wzrośnie. Na przykład, gdy cena herbaty, jak również dochody ludzi pozostaje taka sama, ale cena kawy spada, konsumenci będą żądać mniej herbaty niż wcześniej. Herbata i kawa są bardzo bliskimi substytutami, dlatego kiedy kawa staje się tańsza, konsumenci zastępują kawę herbatą i w rezultacie popyt na herbatę spada. Dobra, które są komplementarne względem siebie, zmiana ceny któregokolwiek z nich wpłynęłaby na popyt drugiego. Na przykład, jeśli cena mleka spadnie, popyt na cukier również zostanie dotknięty. Kiedy ludzie będą brali więcej mleka lub będą przygotowywać więcej khoya, burfi, rasgullas z mlekiem, popyt na cukier również wzrośnie. Podobnie, gdy cena samochodów spada, popyt na nie wzrośnie, co z kolei zwiększy popyt na benzynę Samochody i benzyna są komplementarne względem siebie. 4. Liczba konsumentów na rynku: Wyjaśniliśmy już, że popyt rynkowy na dane dobro uzyskuje się poprzez zsumowanie indywidualnych zapotrzebowań obecnych, jak i potencjalnych konsumentów lub nabywców danego dobra przy różnych możliwych cenach. Im większa liczba konsumentów danego dobra, tym większy popyt rynkowy na to dobro. Teraz pojawia się pytanie, od jakich czynników zależy liczba konsumentów dobra. Jeśli konsumenci zastąpią jedno dobro innym, to liczba konsumentów tego dobra, które zostało zastąpione przez drugie, będzie maleć, a dla dobra, które zostało użyte w jego miejsce, liczba konsumentów będzie rosnąć. Poza tym, kiedy sprzedawcy dobra udaje się znaleźć nowe rynki dla swojego dobra i w rezultacie rynek dla jego dobra rozszerza się, liczba konsumentów tego dobra wzrośnie. Inną ważną przyczyną wzrostu liczby konsumentów jest wzrost liczby ludności. Na przykład w Indiach popyt na wiele podstawowych dóbr, zwłaszcza na żywność, wzrósł z powodu wzrostu liczby ludności kraju i wynikającego z tego wzrostu liczby konsumentów dla nich. 5. Zmiany w skłonności do konsumpcji: Skłonność ludzi do konsumpcji wpływa również na popyt na nie. Przy stałym dochodzie ludzi, jeśli ich skłonność do konsumpcji wzrasta, to z danego dochodu wydadzą większą jego część, w wyniku czego wzrośnie popyt na dobra. Z drugiej strony, jeśli skłonność ludzi do oszczędzania wzrasta, czyli jeśli skłonność do konsumpcji maleje, to konsumenci wydadzą mniejszą część swoich dochodów na dobra, w wyniku czego popyt na dobra zmaleje. Jest więc jasne, że przy stałym dochodzie, zmiana skłonności do konsumpcji ludzi spowoduje zmianę popytu na dobra. 6) Oczekiwania konsumentów w odniesieniu do przyszłych cen: Kolejnym czynnikiem wpływającym na popyt na dobra są oczekiwania konsumentów w odniesieniu do przyszłych cen dóbr. Jeśli z jakiegoś powodu konsumenci spodziewają się, że w najbliższej przyszłości ceny dóbr wzrosną, to w teraźniejszości zażądają większych ilości tych dóbr, aby w przyszłości nie musieli płacić wyższych cen. Podobnie, gdy konsumenci mają nadzieję, że w przyszłości będą mieli dobre dochody, wtedy w teraźniejszości wydadzą większą część swoich dochodów, w wyniku czego ich obecny popyt na dobra wzrośnie. 7) Dystrybucja dochodu: Dystrybucja dochodu w społeczeństwie również wpływa na popyt na dobra. Jeśli dystrybucja dochodu jest bardziej równa, wówczas skłonność do konsumpcji całego społeczeństwa będzie relatywnie wysoka, co oznacza większy popyt na dobra. Z drugiej strony, jeśli dystrybucja dochodu jest bardziej nierównomierna, to skłonność do konsumpcji społeczeństwa będzie relatywnie mniejsza, gdyż skłonność do konsumpcji ludzi bogatych jest mniejsza niż ludzi biednych. W konsekwencji, przy bardziej nierównym podziale dochodu, popyt na dobra konsumpcyjne będzie relatywnie mniejszy. Taki jest wpływ podziału dochodu na skłonność do konsumpcji i popyt na dobra. Ale zmiana w dystrybucji dochodu w społeczeństwie wpłynęłaby na popyt na różne dobra w różny sposób. Jeśli progresywne podatki są nakładane na bogatych ludzi, a pieniądze zebrane w ten sposób są wydawane na zapewnienie zatrudnienia biednym ludziom, dystrybucja dochodu stałaby się bardziej równa, a wraz z tym nastąpiłby transfer siły nabywczej od bogatych do biednych. W wyniku tego wzrośnie popyt na te dobra, które są zazwyczaj kupowane przez biednych, ponieważ siła nabywcza biednych wzrosła, a z drugiej strony spadnie popyt na te dobra, które są zazwyczaj konsumowane przez bogatych, na których nałożono progresywne podatki. W wyniku tego wzrośnie popyt na te dobra, które są zazwyczaj kupowane przez biednych, ponieważ siła nabywcza biednych wzrosła.

krzywa popytu na kawę przesunęła się w prawo